Honderd ideeën en toch twijfelen
Als schrijver krijg ik continu ideeën. Voor het verhaal waar ik mee bezig ben, of voor iets nieuws. Want als je een beetje om je heen kijkt, zie je overal verhalen.
Dat kan mettertijd een probleem worden. Want ik ga twijfelen. Honderd ideeën hebben en ineens bang zijn dat ze geen van alle goed genoeg zijn. Zo af en toe overvalt me dat. ‘Is dit echt wel grappig?’ ‘Is die scène echt wel spannend?’ ‘Kan iemand dit eigenlijk nog wel volgen?’ Of de ergste van allemaal: ‘Kan ik eigenlijk echt wel schrijven?’
En dat kan verlammend werken. Die laatste kan ik steeds beter loslaten, maar dan nog blijf ik met alle ideeën zitten. Welke inval verdient een plek in het verhaal? Welke scène voegt iets toe, en welke is gewoon leuk maar eigenlijk overbodig? En wat als je kiest, en het achteraf de verkeerde keuze blijkt?
Dat stemmetje in mijn hoofd is er altijd wel. Als het manuscript ongeveer halverwege is, dan trek ik geregeld de haren uit mijn hoofd. Meestal omdat ik het even niet meer zie, of omdat ik wat ver van het pad ben gedwaald.
Dat hopeloze gevoel overvalt me ook vaak na een een paar dagen researchen. Er is zo ontzettend veel informatie te vinden over zo ontzettend veel onderwerpen, dat de ideeën maar blijven komen. Help!
Ik ben opgehouden met alles opschrijven, want dat werkte niet. Dan had ik een map die bulkte van de documenten en kon ik in die enorme berg niet meer vinden wat ik nou zocht.
