Voor deel 4 van Moord op de Brabantse Wal zocht ik geen plek die ‘spannend’ moest zijn, maar een plek die iets met me doet.

De bibliotheek in Bergen op Zoom is zo’n plek. Op de een of andere manier lijkt de tijd daar stil te staan, want je kunt er eindeloos dwalen langs boekenrekken, of in alle rust aan een van de tafels werken. Letterlijk op adem komen.

In dit nieuwe deel verandert die rust in een race tegen de klok. Een sneeuwstorm, een groep mensen raakt ingesneeuwd en tot overmaat van ramp valt ook nog de verwarming valt uit. En dan wordt er iemand vermoord. De bibliotheek wordt een afgesloten wereld zonder uitgang. Alleen de boeken, de kou, en de vraag: wie is de dader?

En dan is er Notendaal. Niet voor iedereen bekend, maar voor mij was het jarenlang mijn thuis. Ik heb er gewoond, gewandeld, genoten van de natuur. Ons huis had een prachtig uitzicht over akkers, een ven met kikkers en schildpadden en een natuurgebied. Net zo idyllisch als het klinkt 😉

Ons huis daar was groot, en het pand ernaast stond leeg. Ik droomde ervan daar een B&B te openen, maar het leven liep anders.

Dat heb ik nu goed gemaakt met mezelf 🙂 Dat is het mooie van schrijven, veel van wat je had willen doen, kun je alsnog op papier doen. De B&B in het verhaal is gebaseerd op het huis waar ik woonde, met wat dichterlijke vrijheid, natuurlijk. Maar toen ik de nieuwe eigenaar vroeg of ik nog eens mocht binnenkijken, voelde het alsof fictie en werkelijkheid elkaar even aankeken. Grappig detail: in het verhaal had ik al een kippenhok in de tuin gezet. En wat stond daar? Juist, een kippenhok. Soms haalt de realiteit de fictie in. Of is het andersom?

Ook in Notendaal wordt een lijk gevonden. Ben en Mara zijn net op tijd binnen voor de sneeuwstorm losbarst. Een van de gasten moet de dader zijn, maar wie? De tijd dringt, want er dreigt nog een slachtoffer te vallen. Zonder terug te kunnen vallen op Jonas van de technische recherche of Oleksanders verslag van de autopsie, zullen ze zelf hun conclusies moeten trekken. En snel ook.

Twee plekken die iets met me doen. En hopelijk ook met jou als lezer. En het was gewoon ontzettend leuk om weer even in Notendaal rond te wandelen, ook in mijn hoofd.

Op de foto: het ven in Notendaal.