Verborgen talent

Zodra ik kon lezen, las ik alles wat los en vast zat. Boeken, natuurlijk. Later ook de krant. En op de wc in de badkamer pakte ik er wel eens een shampoofles bij om het etiket te lezen. Want ik ben nog zo’n dino uit het tijdperk van voor de mobiele telefoons.

Ik herinner me dat toen ik eenmaal de ondertitels op televisie kon lezen, ik gebiologeerd álles probeerde te volgen: het Engels en het Nederlands. Ik begon te merken dat dingen soms werden weggelaten (veel later begreep ik pas waarom), dat er soms een foutje in zat. Onbewust al bezig met mijn eigen toekomst als ondertitelaar 😉

Via een talenpakket op school, verschillende secretaressebanen waarbij ik continu het idee had: ‘Dit is het niet’, belandde ik op de vertalersopleiding. Ik studeerde vanuit huis, want ik had inmiddels kort achter elkaar drie kinderen gekregen. We verhuisden met het hele gezin naar Spanje voor het werk van mijn echtgenoot. Nog een taal die ik in me opzoog.

Weer thuis ging ik aan de slag als vertaler, en werd uiteindelijk ondertitelaar. Na al die omzwervingen was ik geworden wat ik als klein meisje al fascinerend vond. En nu ik in Denemarken woon, heb ik veel lol met het leren van weer een nieuwe taal.

Toen ik Rancune begon te schrijven, wist ik al heel snel dat ik iets met die talenknobbel wilde doen. Mara, de hoofdpersoon in de serie, heeft dan ook een half-Spaanstalige achtergrond: haar moeder komt uit Colombia. Vloeken gaat dan ook het beste in haar moedertaal.

In IJskoud ben ik nog een stapje verder gegaan. Door het hele boek heen dwaalt er een Fransman het verhaal. Bovendien is de bibliotheek in Bergen op Zoom een van de moordlocaties. En laat daar nu net een taalcafé bezig zijn. Dus komt er een Deen langs, die prompt een nieuw Nederlands woord leert, en een Oekraïner die ook af en toe van zich laat horen. Spreek ik soms ook al Oekraïens? Nee, dat gaat me echt boven de pet 😉 Maar hij spreekt wat in op zijn mobiele telefoon en de app vertaalt het in het Nederlands. Gemak dient de schrijver.

Een enkele lezer vindt dat ik er wel een woordenlijst bij mag leveren, bij alles wat Mara in een boze of gefrustreerde bui uitroept. Een ander vindt het juist erg grappig dat hij het niet verstaat, ‘want ik begrijp precies wat ze bedoelt’, zei hij tegen me. Precies wat de bedoeling was.

Ik hou van talen. Ze openen deuren naar andere culturen en denkbeelden. Ik ben nu eenmaal een stuudje, al zal dat tegenwoordig wel nerd heten, haha.

O ja, waarom er dingen worden weggelaten in ondertitels: mensen praten sneller dan je kunt lezen. Dus heb je soms te weinig ruimte om alles erin te zetten. Zo simpel is het.

Iedereen heeft wel iets waar je hart sneller van gaat kloppen, een verborgen talent. Wat is het jouwe?